Zenon Kosidowski.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
Zenon Kosidowski (ur. 22 czerwca 1898 w Inowrocławiu, zm. 14 września 1978 w Warszawie) - polski pisarz, eseista, poeta.
Odbył studia humanistyczne na Uniwersytecie Poznańskim i UJ. Był współredaktorem czasopisma ekspresjonistów Zdrój. Od 1928 do 1939 był redaktorem i dyrektorem poznańskiej rozgłośni Polskiego Radia. W latach 1939 - 1951 przebywał w USA.
Napisał zbiory szkiców popularnonaukowych o dziejach starożytnych cywilizacji i kultur, m.in.:
- Gdy słońce było bogiem (1956),
- Królestwo złotych łez (1960),
- Opowieści biblijne (1963),
- Rumaki Lizypa (1965),
- Opowieści ewangelistów (1979 Warszawa: Iskry; wydana w języku rosyjskim w 1979 a także w skróconym wariancie w 1977 Сказания евангелистов Москва, Политиздат)
Krytykowany przez chrześcijańskich teologów i biblistów za kontrowersyjne przedstawienie dziejów chrześcijaństwa w wydawanych w masowych nakładach Opowieściach biblijnych i Ewangelistów, w czasie gdy druk literatury religijnej był administracyjnie ograniczany. Kazimierz Bukowski uważał, że te dwie książki powstały na zamówienie marksistów [1].
