Wojna amerykańsko-hiszpańska miała miejsce w 1898.
edytuj Przyczyny wojny
Przyczynami były tendencje ekspansjonistyczne polityki amerykańskiej, interesy ekonomiczne, strategiczne oraz propaganda prowojenna w USA. Pretekstem stało się zatonięcie 15 lutego 1898 roku amerykańskiego pancernika USS "Maine" w porcie w Hawanie, o co oskarżono agentów hiszpańskich (Kuba była kolonią hiszpańską), a czego prawdopodobną przyczyną był samozapłon węgla.
Wojna toczyła się na dwóch oddalonych teatrach działań. Bezpośrednim celem ataku amerykańskiego stały się kolonie hiszpańskie, przede wszystkim Kuba i Filipiny, gdzie wysadzono desanty wojsk amerykańskich, wspieranych przy tym przez antyhiszpańską partyzantkę. Hiszpańska kolonialna flota admirała Montojo na Filipinach została pokonana w bitwie w Zatoce Manilskiej 1 maja 1898. Z kolei wysłana przez Hiszpanię na Kubę flota ekspedycyjna pod dowództwem kontradmirała Cervery, uległa całkowitemu zniszczeniu w bitwie z przeważającą flotą amerykańską pod Santiago de Cuba 3 lipca 1898.
Ta sekcja jest zalążkiem. Jeśli możesz, rozbuduj ją.
edytuj Skutki wojny
Rezultatem wojny było przejęcie przez Stany Zjednoczone kontroli nad koloniami Hiszpanii na Karaibach i Pacyfiku. Stany Zjednoczone uzyskały Filipiny, Portoryko i Guam. Kuba otrzymała ograniczoną niepodległość i weszła w amerykańską strefę wpływów.
|