Witelliusz, Vittelinus, Aulus Vitellius Augustus Imperator Germanicus (ur. 7 lub 24 września 15, zm. 21 grudnia 69) – cesarz rzymski w 69 r.
Urodzony we wrześniu 15 roku jako syn Lucjusza Witeliusza i Sekstylii. Jego ojciec był 3 razy konsulem, on sam został konsulem w 48 roku, a w latach 61-62 był prokonsulem w Afryce. W grudniu 68 został dowódcą legionów w Germanii.
Został obwołany cesarzem przez swoje oddziały (pod dowództwem Fabiusa Valensa) w dniu 2 stycznia 69 roku. Oddziały Witelliusza ruszyły na Rzym przeciwko cesarzowi Galbie, lecz gdy były 150 mil od stolicy Galba został zabity i cesarzem został Marek Salwiusz Oton. Nad rzeką Pad niedaleko Cremony (Bedriacum) doszło do bitwy 14 kwietnia 69 roku, którą Oton przegrał, a następnie popełnił samobójstwo 16 kwietnia. Po zwycięstwie swoich legionów Witelliusz wyruszył do Rzymu.
Nie wszyscy podporządkowali się jednak nowemu cesarzowi. Antonius Primus (dowódca 6. legionu z Pannonii) i Cornelius Fuscus (prokonsul z Illyricum) postanowili podbić Italię wykorzystując legiony naddunajskie (ok. 30 000 żołnierzy). 24 października 69 roku doszło pod Cremoną do bitwy, którą wojska Witeliusza przegrały, a miasto zostało zajęte i zniszczone. Walki trwały do grudnia, gdy legiony naddunajskie doszły do Rzymu. Miasto zostało zdobyte, a Witeliusz torturowany i wrzucony do Tybru 21 grudnia 69 roku.
Witeliusz był dwukrotnie żonaty.
Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Witeliusz
edytuj Bibliografia
- Cary M., Scullard H. H., Dzieje Rzymu. Od czasów najdawniejszych do Konstantyna. t. I, Warszawa 1992.
- Krawczuk A., Poczet cesarzowych Rzymu, ISKRY, Warszawa 2006.
- Krawczuk A., Poczet cesarzy rzymskich, ISKRY, Warszawa 2006.
- Swetoniusz, Żywoty cezarów., Ossolineum, Wrocław 1987.
- Tacyt, Dzieła t.I-II, Warszawa,1957, 2004.
- Władcy i wodzowie starożytności. Słownik, pod red. P. Iwaszkiewicz, W. Łoś, M. Stępień, Warszawa 1998.
edytuj Linki zewnętrzne
|