Skok w dal – konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnicy wykonują rozbieg, odbijają się z jednej nogi z belki i lądują na piaszczystej skoczni na dwie nogi. Na krawędzi belki znajduje się listwa z plasteliną. Jeśli zawodnik podczas odbicia dotknie butem plasteliny, skok jest nieważny (decyduje ślad na plastelinie). Wynik skoku jest mierzony od linii między plasteliną a belką do ostatniego (najbliższego belce) śladu pozostawionego na piasku pod kątem prostym.
Podczas zawodów wszyscy zawodnicy wykonują trzy skoki eliminacyjne, a najlepszych ośmiu jeszcze trzy skoki finałowe. O zwycięstwie decyduje najdłuższa odległość w konkursie. Jeżeli dwóch zawodników uzyska taką samą odległość o pozycji decyduje odległość drugiego najdłuższego skoku każdego z nich.
edytuj Historia skoku w dal
Skoczek z ciężarkami przedstawiony na antycznej wazie
Skok w dal uprawiany był już podczas starożytnych igrzysk olimpijskich, gdzie pojawił się w 708 p.n.e. jako druga konkurencja pentatlonu. Zawodnicy skakali z ciężarkami w obu rękach, by uzyskać lepsze wyniki. Rezultaty rywalizacji starożytnych Greków są imponujące, bo np. w 498 p.n.e. Chionis z Lakonii uzyskał 16,64 m. Prawdopodobnie wynik pomiaru obejmuje sumę z trzech prób.
W późniejszym okresie, w starożytnym Rzymie i średniowieczu, ćwiczenia ze skoku w dal wchodziła w skład szkolenia wojskowego. Zawody w skoku w dal były też rozgrywane podczas świąt i uroczystości. W XVIII wieku konkurencja ta była promowana przez twórców nowych systemów wychowania fizycznego. Od końca XIX wieku skok w dal pojawia się w programie lekkoatletycznych zawodów sportowych organizowanych wówczas w Wielkiej Brytanii. Zawodnicy ciągle jeszcze skakali z ciężarkami, uzyskując odległości 8-9 m. Skok w dal był jedną z ośmiu konkurencji, jakie rozgrywano podczas zawodów lekkoatletycznych między uniwersytetami w Oksfordzie i Cambridge, uznawanych za początek współczesnej lekkoatletyki.
Skok w dal rozgrywany jest na Igrzyskach Olimpijskich od 1896 dla mężczyzn i od 1948 dla kobiet, na mistrzostwach Europy: od 1934 dla mężczyzn i od 1938 dla kobiet. W programie mistrzostw Polski skok w dal pojawił się już w 1920 dla mężczyzn i 1922 dla kobiet. Do najlepszych polskich specjalistek tej konkurencji należały: Stanisława Walasiewicz, Elżbieta Krzesińska, Maria Kusion-Bibro, Irena Szewińska, Mirosława Sarna, Anna Włodarczyk, Agata Karczmarek, Jolanta Bartczak. W dorobku Polek są trzy medale olimpijskie, w tym złoto E. Krzesińskiej (Melbourne 1956), dwa tytuły mistrzyni Europy i kilka rekordów świata. Lista sukcesów wśród meżczyzn nie jest tak imponująca. Wyróżniali się: Edward Adamczyk, Zbigniew Iwański, Henryk Grabowski, Kazimierz Kropidłowski, Józef Szmidt, Andrzej Stalmach, Waldemar Stępień, Jan Kobuszewski, Stanisław Szudrowicz, Grzegorz Cybulski, Stanisław Jaskułka, Andrzej Klimaszewski.
edytuj Najlepsi zawodnicy wszech czasów
Poniższe tabele przedstawiają listy 10 najlepszych skoczków w dal w historii.
| lp. |
wynik |
zawodnik |
państwo |
data |
miejsce |
| 1. |
8,95 m |
Mike Powell |
Stany Zjednoczone |
30 sierpnia 1991 |
Tokio |
| 2. |
8,90 m |
Bob Beamon |
Stany Zjednoczone |
18 października 1968 |
Meksyk |
| 3. |
8,87 m |
Carl Lewis |
Stany Zjednoczone |
30 sierpnia 1991 |
Tokio |
| 4. |
8,86 m |
Robert Emmijan |
ZSRR |
22 maja 1987 |
Cachkadzor |
| 5. |
8,74 m |
Larry Myricks |
Stany Zjednoczone |
18 lipca 1988 |
Indianapolis |
| 5. |
8,74 m |
Erick Walder |
Stany Zjednoczone |
2 kwietnia 1994 |
El Paso |
| 6. |
8,73 m |
Irving Saladino |
Panama |
24 maja 2008 |
Hengelo |
| 7. |
8,71 m |
Iván Pedroso |
Kuba |
18 lipca 1995 |
Salamanka |
| 8. |
8,66 m |
Loúis Tsátoumas |
Grecja |
2 czerwca 2007 |
Kalamáta |
| 9. |
8,63 m |
Kareem Streete-Thompson |
Stany Zjednoczone |
4 lipca 1994 |
Linz |
| 10. |
8,62 m |
James Beckford |
Jamajka |
5 kwietnia 1997 |
Orlando |
- zobacz więcej na stronach IAAF
| lp. |
wynik |
zawodniczka |
państwo |
data |
miejsce |
| 1. |
7,52 m |
Galina Czistiakowa |
ZSRR |
26 lipca 1988 |
Leningrad |
| 2. |
7,49 m |
Jackie Joyner-Kersee |
Stany Zjednoczone |
22 maja 1994 |
Nowy Jork |
| 3. |
7,48 m |
Heike Drechsler |
NRD |
9 lipca 1988 |
Neubrandenburg |
| 4. |
7,43 m |
Anisoara Stanciu |
Rumunia |
4 czerwca 1983 |
Bukareszt |
| 5. |
7,42 m |
Tatiana Kotowa |
Rosja |
23 czerwca 2002 |
Annecy |
| 6. |
7,39 m |
Jelena Belewska |
ZSRR |
18 lipca 1987 |
Briańsk |
| 7. |
7,37 m |
Inessa Krawiec |
Ukraina |
13 czerwca 1992 |
Kijów |
| 8. |
7,33 m |
Tatiana Lebedeva |
Rosja |
31 lipca 2004 |
Tuła |
| 9. |
7,31 m |
Jelena Chłopotnowa |
ZSRR |
12 września 1985 |
Ałma Ata |
| 10. |
7,27 m |
Irina Simiagina |
Rosja |
31 lipca 2004 |
Tuła |
- zobacz więcej na stronach IAAF
edytuj Rozwój rekordu świata w skoku w dal
| wynik |
zawodnik |
państwo |
data |
miejsce |
| 7,61 m |
Peter O'Connor |
Irlandia |
5 sierpnia 1901 |
Dublin |
| 7,69 m |
Edward Gourdin |
Stany Zjednoczone |
23 lipca 1921 |
Cambridge |
| 7,77 m |
Robert LeGendre |
Stany Zjednoczone |
7 lipca 1924 |
Paryż |
| 7,89 m |
William de Hart Hubbard |
Stany Zjednoczone |
13 czerwca 1925 |
Chicago |
| 7,90 m |
Edward Hamm |
Stany Zjednoczone |
7 lipca 1928 |
Cambridge |
| 7,93 m |
Sylvio Cator |
Haiti |
9 września 1928 |
Paryż |
| 7,98 m |
Chuhei Nambu |
Japonia |
27 października 1931 |
Tokio |
| 8,13 m |
Jesse Owens |
Stany Zjednoczone |
25 maja 1935 |
Ann Arbor |
| 8,21 m |
Ralph Boston |
Stany Zjednoczone |
12 sierpnia 1960 |
Walnut |
| 8,24 m |
Ralph Boston |
Stany Zjednoczone |
27 maja 1961 |
Modesto |
| 8,28 m |
Ralph Boston |
Stany Zjednoczone |
16 lipca 1961 |
Moskwa |
| 8,31 m |
Igor Ter-Owanesjan |
ZSRR |
10 czerwca 1962 |
Erywań |
| 8,31 m |
Ralph Boston |
Stany Zjednoczone |
15 sierpnia 1964 |
Kingston |
| 8,34 m |
Ralph Boston |
Stany Zjednoczone |
12 września 1964 |
Los Angeles |
| 8,35 m |
Ralph Boston |
Stany Zjednoczone |
29 maja 1965 |
Modesto |
| 8,35 m |
Igor Ter-Owanesjan |
ZSRR |
19 października 1967 |
Meksyk |
| 8,90 m |
Bob Beamon |
Stany Zjednoczone |
18 października 1968 |
Meksyk |
| 8,95 m |
Mike Powell |
Stany Zjednoczone |
30 sierpnia 1991 |
Tokio |
A tak wyglądałaby tabela rekordów świata, gdyby Bob Beamon nie pobił rekordu świata w Meksyku:
edytuj Rekordziści w hali
edytuj Najlepsi zawodnicy wszech czasów w hali
|
wynik |
zawodnik |
państwo |
data |
miejsce |
| 1. |
8,79 m |
Carl Lewis |
Stany Zjednoczone |
27 stycznia 1984 |
Nowy Jork |
| 2. |
8,62 m |
Iván Pedroso |
Kuba |
7 marca 1999 |
Maebashi |
| 3. |
8,59 m |
Miguel Pate |
Stany Zjednoczone |
1 marca 2002 |
Nowy Jork |
| 4. |
8,56 m |
Yago Lamela |
Hiszpania |
7 marca 1999 |
Maebashi |
| 5. |
8,49 m |
Robert Emmijan |
ZSRR |
21 lutego 1987 |
Liévin |
| 6. |
8,45 m |
Larry Myrick |
Stany Zjednoczone |
27 stycznia 1990 |
Liévin |
| 7. |
8,44 m |
Mike Powell |
Stany Zjednoczone |
5 lutego 1993 |
Budapeszt |
| 8. |
8,43 m |
Stanisław Taraszenko |
Rosja |
26 stycznia 1994 |
Moskwa |
| 8. |
8,43 m |
Eric Walder |
Stany Zjednoczone |
11 marca 1994 |
Indianapolis |
| 9. |
8,42 m |
Irving Saladino |
Panama |
13 lutego 2008 |
Peanía |
| 10. |
8,41 m |
Kiril Sosunov |
Rosja |
8 marca 1997 |
Paryż |
|
wynik |
zawodnik |
państwo |
data |
miejsce |
| 1. |
7,37 m |
Heike Drechsler |
NRD |
13 lutego 1988 |
Wiedeń |
| 2. |
7,30 m |
Galina Czistiakowa |
ZSRR |
28 stycznia 1989 |
Lipieck |
| 3. |
7,20 m |
Larisa Bereżna |
ZSRR |
4 lutego 1989 |
Homel |
| 4. |
7,17 m |
Jelena Chłopotnowa |
ZSRR |
16 lutego 1985 |
Kiszyniów |
| 5. |
7,13 m |
Jackie Joyner-Kersee |
Stany Zjednoczone |
5 marca 1994 |
Atlanta |
| 6. |
7,09 m |
Helga Radtke |
NRD |
24 lutego 1985 |
Berlin |
| 6. |
7,09 m |
Inessa Krawiec |
Ukraina |
1 lutego 1992 |
Moskwa |
| 7. |
7,05 m |
Jolanda Czen |
ZSRR |
4 lutego 1989 |
Homel |
| 8. |
7,03 m |
Dawn Burrell |
Stany Zjednoczone |
10 marca 2001 |
Lizbona |
| 9. |
7,01 m |
Nijolé Medviedvieva |
ZSRR |
25 stycznia 1987 |
Kowno |
| 10. |
7,00 m |
Naide Gomes |
Portugalia |
9 marca 2008 |
Walencja |
edytuj Polscy finaliści olimpijscy (1-8)
edytuj Polacy w dziesiątkach światowych tabel rocznych
- 1952 - 10. Henryk Grabowski, 7.51
- 1957 - 2. Henryk Grabowski, 7.80
- 1958 - 6-7. Henryk Grabowski, 7.81
- 1958 - 10-11. Kazimierz Kropidłowski, 7.69
- 1959 - 5-6. Kazimierz Kropidłowski, 7.82
- 1960 - 10. Kazimierz Kropidłowski, 7.81
- 1968 - 7. Andrzej Stalmach, 8.11
- 1969 - 2. Waldemar Stępień, 8.21
- 1970 - 10-12. Stanisław Szudrowicz, 7.96
- 1970 - 10-12. Grzegorz Cybulski, 7.96
- 1971 - 7. Jan Kobuszewski, 8.12
- 1972 - 9-10. Grzegorz Cybulski, 8.07
- 1973 - 8-10. Jerzy Miedziałek, 8.03
- 1974 - 7. Grzegorz Cybulski, 8.15
- 1975 - 3. Grzegorz Cybulski, 8.27
- 1976 - 10-11. Grzegorz Cybulski, 8.09
- 1978 - 8. Grzegorz Cybulski, 8.11
- 1980 - 5. Andrzej Klimaszewski, 8.20
- 1980 - 9-13 Stanisław Jaskułka, 8.13
- 1981 - 10-15. Stanisław Jaskułka, 8.11
- 2001 - 7. Grzegorz Marciniszyn, 8.28
- 1929 - 8. Stanisława Walasiewicz, 5.50
- 1930 - 3. Stanisława Walasiewicz, 5.72
- 1931 - 3. Stanisława Walasiewicz, 5.72
- 1932 - 2. Stanisława Walasiewicz, 5.70
- 1933 - 1. Stanisława Walasiewicz, 5.84
- 1934 - 6. Stanisława Walasiewicz, 5.77
- 1935 - 2. Stanisława Walasiewicz, 5.84
- 1936 - 3. Stanisława Walasiewicz, 5.71
- 1937 - 1. Stanisława Walasiewicz, 6.09
- 1938 - 2. Stanisława Walasiewicz, 6.05
- 1939 - 3. Stanisława Walasiewicz, 5.89
- 1941 - 6. Stanisława Walasiewicz, 5.65
- 1943 - 3. Stanisława Walasiewicz, 5.81
- 1945 - 4. Stanisława Walasiewicz, 5.56
- 1954 - 3. Elżbieta Duńska, 6.12
- 1954 - 5. Maria Kusion, 6.00
- 1955 - 5-6. Elżbieta Krzesińska, 6.05
- 1956 - 1. Elżbieta Krzesińska, 6.35
- 1957 - 2. Elżbieta Krzesińska, 6.27
- 1959 - 8. Maria Bibro, 6.18
- 1960 - 4. Elżbieta Krzesińska, 6.32
- 1960 - 7-9. Maria Bibro, 6.25
- 1961 - 4. Maria Bibro, 6.38
- 1962 - 4-5. Elżbieta Krzesińska, 6.30
- 1962 - 8. Teresa Ciepły, 6.22
- 1964 - 3. Irena Kirszenstein, 6.60
- 1965 - 2. Irena Kirszenstein, 6.54
- 1966 - 3. Irena Kirszenstein, 6.55
- 1967 - 2. Irena Kirszenstein, 6.62
- 1968 - 3. Irena Szewińska, 6.67
- 1969 - 3. Irena Szewińska, 6.56
- 1969 - 4-5. Mirosława Sarna, 6.49
- 1971 - 6. Irena Szewińska, 6.62
- 1972 - 10. Irena Szewińska, 6.53
- 1975 - 10. Maria Długosielska, 6.62
- 1980 - 5. Anna Włodarczyk, 6.95
- 1981 - 6. Anna Włodarczyk, 6.88
- 1994 - 10-11. Agata Karczmarek, 6.89
|