Progresywny metal |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
Metal progresywny – podgatunek heavy metalu, który posiada wiele cech rocka progresywnego, w tym złożone struktury kompozycyjne, niestandardowe i zmienne metrum, zawiłe partie instrumentalnepotrzebne źródło. Wysoki poziom artystyczny kompozycji często łączony jest z obszernymi tekstami w formie opowieści epickich, co w rezultacie daje długie utwory (nawet 15-20 minut) i albumy koncepcyjnepotrzebne źródło.
edytuj Historia
Początków metalu progresywnego należy szukać w muzyce zespołów z nurtu rocka progresywnego z lat 60. i 70., takich jak Yes, Pink Floyd, Jethro Tull, King Crimson, Genesis czy Rushpotrzebne źródło. Jednak metal progresywny nie był niezależnym gatunkiem muzycznym aż do połowy lat 80. I chociaż takie grupy, jak na przykład Rainbow, grały muzykę posiadającą wiele cech metalu progresywnego i eksperymentowały z różnymi stylami, m.in. klasycznymi, zespoły z tego okresu, dążące do uniezależnienia gatunku, zaliczane są zwykle do formacji heavymetalowych. Grupy takie, jak Fates Warning, Queensrÿche oraz Dream Theater połączyły w swojej muzyce elementy rocka progresywnego – głównie struktury kompozycyjne i sposoby aranżacji – z charakterystyką heavy metalu, przypisywaną zespołom takim, jak Metallica, Deep Purple, Black Sabbath, Death, Megadeth, Voivod czy Iron Maidenpotrzebne źródło. Pomimo, że zaczynały jako formacje heavymetalowe opierające się na bluesie, wykreowane przez nie elementy progresywnego metalu przetrwały lata i były później wykorzystywane przez inne zespołypotrzebne źródło. Grupie Judas Priest, która nie gra zresztą muzyki progresywnej, przypisuje się nagranie piosenki "Victim Of Changes" uznawanej za pierwszy przykład metalu progresywnegopotrzebne źródło.
Gatunek po raz pierwszy zyskał rozgłos w mediach na początku lat 90., kiedy utwór "Silent Lucidity" grupy Queensrÿche stał się hitem w MTV i stacjach radiowychpotrzebne źródło. Nie była to, co prawda, typowo progresywno-metalowa piosenka, jednak zjednała ona muzyce tego zespołu rzeszę fanów, co odbiło się na popularności innych formacji z tego czasu grających metal progresywnypotrzebne źródło. W roku 1993, utwór grupy Dream Theater "Pull Me Under" (z płyty Images and Words) stał się popularny w radiu i MTVpotrzebne źródło. Ma on więcej cech gatunku niż "Silent Lucidity", jednak częściej był zaliczany do "czystego" heavy metalupotrzebne źródło.
Zespoły, które pojawiły się w latach 90., np. Pain of Salvation, Opeth, Ayreon, Tool i Symphony X, wykreowały, każdy z osobna, swój własny styl, odchodząc od klasycznych brzmień Dream Theater i Fates Warningpotrzebne źródło. Pain of Salvation i Opeth zaczerpnęły z mniej znanych zespołów progresywno-rockowych z lat 70., Tool przejął elementy od King Crimson, łącząc je z wpływami alternatywnego rockapotrzebne źródło. Ayreon został przy tradycyjnych tematach metalu progresywnego, ulegając jednak wpływom opery rockowejpotrzebne źródło, zaś Symphony X stworzyła połączenie power metalu z elementami progresywnymi, likwidując lukę pomiędzy tymi podgatunkamipotrzebne źródło.
Również ważne dla rozwoju gatunku było położenie większego nacisku na aspekty techniczne, zapoczątkowane w latach 80. Na czele stały zespoły takie, jak Watchtower, Atheist i Cynic, które pokazały w swoich piosenkach dużą złożoność kompozycji i wirtuozerię w części instrumentalnejpotrzebne źródło. Jednak, grupy te nie były określane jako progresywno-metalowe. Atheist i Cynic, mimo stosowania w swojej muzyce elementów jazzu, zaliczano głównie do death metalu ze względu na używanie growlupotrzebne źródło.
edytuj Różnorodność
Metal progresywny można podzielić na niezliczoną ilość podgatunków, które zawierają wpływy przeróżnych stylów muzycznych. Na przykład style grup King's X i Opeth, powszechnie uważanych za progresywno-metalowe, są zupełnym przeciwieństwempotrzebne źródło. King's X czerpie głównie z lżejszych odmian rockapotrzebne źródło. Zespół ten przy okazji przyczynił się do rozwoju formacji inspirujących się grungem, jak Pearl Jam, którego basista Jeff Ament stwierdził: "King's X wynalazł grunge"potrzebne źródło. Natomiast Opeth jest często określany jako zespół deathmetalowy, głównie dzięki ciężkim gitarom i growlowi, choć Mikael Åkerfeldt jako główną inspirację dla ich muzyki wskazuje grupy Yes i Camelpotrzebne źródło.
Muzyka klasyczna i symfoniczna również wywarła duży wpływ na metal progresywny, czego przykładem są grupy: Symphony X, Shadow Gallery czy Devin Townsend, które łączą tradycyjne cechy gatunku ze złożonością i okazałością kompozycji klasycznychpotrzebne źródło. Natomiast niektóre zespoły, jak Liquid Tension Experiment czy Planet X wykorzystują elementy jazzowepotrzebne źródło. Jeszcze innym przykładem mogą być formacje Cynic i Pestilence, które zmieszały jazz fusion z death metalempotrzebne źródło. Devin Townsend zawiera nawet w swojej twórczości elementy stylu ambientpotrzebne źródło. Metal progresywny często łączy się również z power metalem (festiwal ProgPower) lub z thrash metalem (album Time Does Not Heal zespołu Dark Angel)potrzebne źródło.
edytuj Linki zewnętrzne
black metal • metal chrześcijański • death metal • doom metal • folk metal • funk metal • glam metal • gothic metal • grindcore • groove metal • heavy metal • industrial metal • metalcore • metal neoklasyczny • NSBM • nu metal • NWoBHM • pagan metal • power metal • metal progresywny • sludge metal • speed metal • stoner metal • thrash metal • metal symfoniczny • viking metal