WikiPortallus: Nirvana.html

Wraz z singlem, pochodzącym z Nevermind, "Smells Like Teen Spirit" wydanym w 1991, Nirvana stała sie przedstawicielem nurtu, wywodzącego się z rocka alternatywnego, grunge. Inne zespoły z Seattle (gdzie narodziła się ta muzyka), takie jak Alice in Chains, Pearl Jam czy Soundgarden również zyskały popularność,w rezultacie, rock alternatywny stał się dominującym gatunkiem muzyki w radiu i w telewizji w Stanach Zjednoczonych we wczesnej połowie lat dziewięćdziesiątych. Jako frontman Nirvany, Kurt Cobain, został nazwanym tak tzw. "rzecznikiem pokolenia", natomiast sam zespół stał się "głosem Pokolenia X ^[1]. Cobain, nie był zadowolony z nastałej sytuacji, jaką było powszechne uwielbienie Nirvany, w 1993 roku zespół wydał antykomercyjną płytę In Utero.

Po śmierci lidera, Nirvana wydawała jeszcze, przez krótki czas albumy, jednak dopiero po ośmiu latach ukazała się niepublikowana wcześniej piosenka You Know You're Right, która została nagrana na demo w styczniu 1994. Od czasu debiutu, zespół sprzedał ponad 50 milionów swoich nośników^[2].

edytuj Historia

edytuj Wczesne lata

Cobain i Novoselic spotkali się w 1985 roku, na koncercie grupy, której oboje byli fanami, Melvins. Po kilku nieudanych próbach założenia zespołu, założyli trio, które uzupełniał perkusista Aaron Burckhard, tworząc pierwsze wcielenie tego, co później stało się Nirvaną. Cobain opisał później muzykę, którą grali, jako połączenie Gang of Four i Scratch Acid^[3]. W ciągu kilku następnych miesięcy Burckhard został zastąpiony przez Dale Crovera z Melvins. Wraz z nowym perkusistą Nirvana nagrała pierwsze demo. Po tym wydarzeniu w grupie doszło do kolejnych zmian personalnych - nowym bębniarzem został, na krótko, Dave Foster.

Na początku zespół nosił różne nazwy. Począwszy przez Skid Row, Pen Cap Chew, Bliss, a na Ted Ed Fred skończywszy. Ostatecznie, w 1988 roku, grupa przybrała nazwę Nirvana. Cobain powiedział, że została ona wybrana dlatego, że chciał: "aby nazwa była piękna lub całkiem miła, a nie w rodzaju nazwy średniego, świńskiego/wulgarnego punk rocku, jak np. Angry Samoans"^[4]. Nirvana występuje pod nowym szyldem już w marcu 1988 roku. Kilka miesięcy później do grupy dołącza nowy perkusista Chad Channing.

Pierwszym singlem Nirvany był Love Buzz/Big Cheese, wydany w 1988 roku, w niezależnej wytwórni płytowej Sub Pop. W następnym roku zespół wydał swój debiutancki album "Bleach". Aby nagrać płytę, zwrócił się do lokalnego producenta Jacka Endino, który rejestrował ich pierwsze demo. "Bleach" został w dużym stopniu zainspirowany przez Melvins, przez ciężki dirge-rock grupy Mudhoney i przez rock lat siedemdziesiątych, Black Sabbath czy Led Zeppelin. W wywiadzie dla Rolling Stone w 2001 roku Novoselic mówił, że na zespół najbardziej wpłynęły taśmy takich zespołów jak The Smithereens z jednej strony, a z drugiej grający black metal zespół Celtic Frost. Najprawdopodobniej ta kombinacja wywarła największy wpływ na kształt debiutu^[5]. Bleach stał się bardzo lubianym i często puszczanym w radiach albumem, dał też kilka wskazówek, gdzie grupa znajdzie się dwa lata później.

Pieniądze za sesje nagraniową, wymienione w książeczce płyty 606,17 dolarów, dostarczył gitarzysta Jason Everman. Dylan Carlson zapoznał Cobaina i Evermana. Gitarzysta zaczął pokazywać się wraz z zespołem oraz oferował pieniądze na nagranie albumu^[6]. Choć w rzeczywistości Everman nie grał na albumie, został wymieniony jako gitarzysta w książeczce płyty, ponieważ, zgodnie ze słowami Novoselica, muzycy "chcieli, aby zadomowił się w zespole"^[7]. Po wydaniu Bleach, Everman był krótko w zespole jako drugi gitarzysta.

W wywiadzie z 1989 roku Cobain zauważa, że muzyka zespołu się zmienia. "Na początku utwory były naprawdę wściekłe... Ale jest czas, że utwory są coraz cięższe i cięższe, jak i jest taki, że są coraz szczęśliwsze i szczęśliwsze. Piosenki poruszają teraz tematy konfliktów w relacjach emocjonalnych między ludźmi."^[8]. W kwietniu 1990 roku zespół rozpoczął współpracę z producentem Butchem Vigem w Smart Studios w Madison w stanie Wisconsin, w ramach kontynuacji brzmienia Bleach^[9]. Podczas sesji Kurt i Krist byli niezadowoleni z Channinga jako perkusisty, a Channing wyrażał swoją frustrację nie angażując się w pisanie piosenek^[10]. Niedługo po zakończeniu nagrań Channing odszedł z Nirvany. Po kilku tygodniach z Dale Croverem z Melvins jako bębniarzem, grupa wynajęła kolejnego perkusistę z grupy Mudhoney - Dana Petersa, z którym zarejestrowała utwór Sliver. Kilka tygodni później Buzz Osborne z Melvins przedstawił im Dave Grohla, który szukał nowego zespołu po nagłym rozpadzie waszyngtońskiej grającej hardcore punk grupy Scream^[11]. Kilka dni po przybyciu do Seattle, Cobain i Novoselic, przesłuchali Grohla. Novoselic przyznał później: "Po dwóch minutach wiedzieliśmy już, że on zostanie nowym perkusistą."^[12]

edytuj Sukces

Nie zadowolona z Sub Pop, Nirvana postanowiła poszukać większej wytwórni płytowej^[13]. Po wielokrotnych namowach Kim Gordon z Sonic Youth, zespół podpisał kontrakt z Geffen Records, w 1990 roku^[14]. Później grupa rozpoczęła nagrywanie swojej pierwszej płyty- Nevermind- pod szyldem wielkiej wytwórni. Zaoferowano im wielu producentów muzycznych jednak ostatecznie wybrano Butcha Viga^[15]. Zamiast nagrywać w Vig's Madison studio, gdzie nagrywali już w 1990 roku, zespół przeniósł się do Sound City Studios w Van Nuys w stanie Kalifornia. Przez dwa miesiące Nirvana pracowała nad kształtem wydawnictwa. Niektóre utwory były w repertuarze zespołu od roku jak np. "In Bloom" czy "Breed", podczas gdy innym piosenką takim jak "On a Plain" czy "Stay Away", brakowało gotowych tekstów, aż przez pół okresu nagrywania ^[16]. Gdy sesja nagraniowa została ukończona Vig i zespół, określali kombinacje albumu. Jednakże sesje uruchomiły opóźnienia i wynikające mixy uznano za niewystarczające. Andy Wallace, najbardziej znany ze współpracy ze Slayerem został poproszony o stworzenie ostatecznego kształtu płyty. Po wydaniu albumu, członkowie Nirvany, wyrazili niezadowolenie ze wzniesionych poprawek^[17].

edytuj In Utero

W tym klimacie powstała trzecia i ostatnia płyta długogrająca tria zawierająca premierowy materiał In Utero, wydana przez wytwórnię DGC w 1993 roku. Przed samym wydaniem albumu zespół miał spore problemy z wytwórnią, która domagała się muzyki o bardziej komercyjnym brzmieniu. Kurt Cobain oświadczył: 'Dorosłym się to nie podoba', mając na myśli szefów wytwórni^{potrzebne źródło}. In Utero stała się hitem debiutując na 1-szym miejscu listy Billboardu (do dziś sprzedano w samych Stanach Zjednoczonych ponad 6 milionów jej egzemplarzy^{potrzebne źródło}). Na płycie zwracać może uwagę utwór który ukazał się jako pierwszy singel z tego albumu - "Heart-Shaped Box" - do którego stworzono psychodeliczny teledysk.

edytuj Ostatnie miesiące i śmierć Cobaina

Przed ostatecznym rozpadem zespół zdążył zatrudnić drugiego gitarzystę Pata Smeara, by wspomógł Nirvanę na koncertach. Niedługo potem Nirvana nagrała płytę live - MTV Unplugged in New York - która zawierała piosenki wykonane w wersjach akustycznych. Uznano ją za jednen z najlepszych albumów wydanych w 1994 roku^{potrzebne źródło}. Grupa zakończyła działalność po śmierci Kurta Cobaina 5 kwietnia 1994 roku.

edytuj Wydawnictwa pośmiertne

edytuj Po rozpadzie zespołu

Pozostali członkowie Nirvany kontynuują swe kariery muzyczne z diametralnie różnym (komercyjnie pojętym) powodzeniem . Dave Grohl założył swój własny zespół Foo Fighters, który odnosi niemałe sukcesy. Całkiem niedawno Grohl wziął udział w projekcie muzycznym - Probot. W ten sposób spełniło się największe marzenie tego muzyka - Dave zagrał obok swoich największych idoli m.in. zagrał z Lemmym z grupy Motörhead. Natomiast Chris Novoselic zakładał kapele grające alternatywną muzykę, były to m.in. Sweet 75, oraz Eyes Adrift. W 2006 r. dołączył do zespołu Flipper, którym inspirował się od młodości.

edytuj Wpływ

edytuj Skład

edytuj Byli członkowie

edytuj Muzycy koncertowi

edytuj Chronologia składu

edytuj Dyskografia

edytuj Teledyski

edytuj Nagrody

edytuj Zobacz też

Przypisy

↑ Wewnątrz serca i umysłu Nirvana.Rolling Stone
↑ Nirvana sprzedała 50 mln swoich płyt, Dzienniki numerem jeden
↑ Azerrad, Michael. Bądź jaki bądź - historia Nirwany. Doubleday, 1994. ISBN 0-385-47199-8, str. 294
↑ Azerrad, 1994, str. 62
↑ Fricke, David, "Krist Novoselic", Rolling Stone. 13 września 2001.
↑ Azerrad, 1994 str. 91
↑ Azerrad, 1994 str. 91–2
↑ Robb, John. "White Heat" Sounds. 21 października 1989
↑ Azerrad, 1994 str. 137
↑ Azerrad, 1994 str. 138
↑ Azerrad, 1994 str. 151
↑ Azerrad, 1994 str. 154
↑ Azerrad, 1994 str. 136–37
↑ Azerrad, 1994 str. 162
↑ Azerrad, 1994 str. 164–65
↑ Azerrad, 1994 str. 176–77
↑ Azerrad, 1994 str. 179–80

p • d • e

Nirvana

Kurt Cobain • Krist Novoselic • Dave Grohl Aaron Burckhard • Chad Channing • Dale Crover • Dave Foster • Dan Peters • Jason Everman • Pat Smear
Albumy studyjne	Bleach • Nevermind • In Utero
Albumy koncertowe	MTV Unplugged in New York • From the Muddy Banks of the Wishkah
Minialbumy	Blew • Hormoaning
Kompilacje	Nevermind: It's An Interview • Incesticide • Nirvana • Sliver - The Best of the Box
Single	"Love Buzz" • "Sliver" • "Molly's Lips" • "Here She Comes Now" • "Smells Like Teen Spirit" • "Come as You Are" • "Lithium" • "On a Plain" • "In Bloom" • "Oh, The Guilt" • "Heart-Shaped Box" • "All Apologies/Rape Me" • "Pennyroyal Tea" • "About a Girl (Unplugged)" • "The Man Who Sold the World" • "Where Did You Sleep Last Night" • "Lake of Fire (Unplugged)" • "Aneurysm (live)" • "Drain You (live)" • "You Know You're Right
Video i Box Sety	Live! Tonight! Sold Out!! • Singles • With the Lights Out • Classic Albums - Nirvana - Nevermind • MTV Unplugged in New York
Powiązane	Dyskografia • Grunge • Foo Fighters • Courtney Love • Hole • Generacja X • Sweet 75 • Fecal Matter • Eyes Adrift • Kurt Cobain o synu

Nirvana.html

Spis treści