Gibson Les Paul.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
| Gibson Les Paul | |
 |
|
| Marka | Gibson |
| Lata produkcji | 1952 - 1960, 1968 - nadal |
| Konstrukcja | |
| Korpus | Solid Body |
| Gryf | Set-neck |
| Drewno | |
| Korpus | Mahoń, Klon |
| Gryf | Mahoń |
| Podstrunnica | Heban, Palisander |
| Osprzęt | |
| Mostek | Tune-o-Matic |
| Przetworniki | 2 Humbackery |
| Strona producenta | |
Gibson Les Paul - gitara elektryczna zaprojektowana przez Lesa Paula.
Flagowy model firmy Gibson, produkowany w niezmienionej formie już od ponad 50 lat. Matka wszystkich późniejszych gitar firmy Gibson. Razem z Fenderem Stratocasterem jest legendą rocka i bluesa.
Spis treści |
edytuj Budowa i dźwięk
Gibson Les Paul nie posiada ruchomego mostka tremolo, tylko stały, składający się z mostka Tune-o-Matic i Stopbaru (Przez krótki okres czasu był to też Tailpiece Stopbar). Ma bardzo ciepłe i mocne brzmienie, które zawdzięcza drewnu użytemu do produkcji. Korpus jest zbudowany z mahoniowej deski oraz klonowego, (zazwyczaj) profilowanego topu. Gryf jest zbudowany z jednego kawałka mahoniu, na który nakładana jest palisandrowa bądź (rzadziej) hebanowa podstrunnica. Cechą charakterystyczną konstrukcji jest wklejany gryf (tzw. set-in) oraz szyjka montowana pod kątem w stosunku do korpusu. Bardzo charakterystycznym elementem estetycznym jest tzw. binding, czyli lamówka (najczęściej w kolorze kremowym) z tworzywa sztucznego otaczająca korpus, podstrunnice i w niektórych modelach - główkę.
Istotny wpływ na brzmienie mają również przetworniki, a raczej ich budowa. Leo Fender w swoich gitarach używał tzw. singli (posiadały one tylko jedną cewkę), które charakteryzują się jasnym brzmieniem co doskonale jest podkreślane przez użyte przez niego drewno (przede wszystkim olcha, jesion). Jednakże generują bardzo dużo szumów przez co są uciążliwe w użytkowaniu. Zespół projektantów firmy Gibson pod wodzą Lesa Paula zdecydował się użyć wynalezionego przez Setha Lovera humbuckera (składał się z dwóch spolaryzowanych cewek), który przeszedł do historii pod nazwą P.A.F. (Patent Applied For). Brzmienie tych przystawek było wyraźnie potężniejsze (z racji znacznie mocniejszego sygnału) i dużo ciemniejsze w stosunku do singli oraz co najważniejsze nie generowały żadnych szumów.
edytuj Gibson Les Paul SG (Solid Guitar)
Gibson chcąc zapobiec dalszemu spadkowi sprzedaży Gibson Les Paula w 1960 roku postanowił go odświeżyć i poprzez serię transformacji tejże gitary w 1961 powstał Gibson SG.
edytuj Użytkownicy
Gitara Les Paul jest wykorzystywana przez takich gitarzystów jak Robert Nesta Marley (Bob), James Hetfield (Metallica), Paul Kossoff (Free), Matt Heafy (Trivium), John Frusciante (Red Hot Chili Peppers) Jeff Beck, Peter Green (Fleetwood Mac), Gary Moore, Jimmy Page (Led Zeppelin), Pete Townshend (The Who), Billie Joe Armstrong (Green Day), Jonny Greenwood (Radiohead), Mark Knopfler (Dire Straits), Slash (Guns N' Roses, Velvet Revolver), Joe Perry (Aerosmith), Jón Þór Birgisson (Sigur Rós), Jerzy Styczyński (Dżem), Andrzej Nowak (TSA), Stefan Machel (TSA), Piotr Łukaszewski (Ptaky), Maciej Gładysz, Andrzej Kraiński (Kobranocka), Martin Gore (Depeche Mode), The Edge (U2), Ace Frehley (KISS), Les Paul, Adam Jones (Tool), Piotr Zander (Lombard, Zanderhaus), Michał Łysakowski, Adam Otręba (Dżem), Jussi Sydänmaa (Lordi), Piotr Kędzierzawski (Hunter), Zakk Wylde a także, w niektórych nagraniach, Carlos Santana, George Harrison, Tadeusz Nalepa, Paul McCartney, Randy Rhoads (Quiet Riot i Ozzy Osbourne), Carlos Cavazo (Quiet Riot), Buckethead (Guns N' Roses), Tom Kaulitz (Tokio Hotel).
edytuj Zobacz też